نفسم عشقم خاطره اونروزو یادته ؟

سلام  نفس کوچولوی من 

امروز که در حیاط درحال قدم زدن با تو نفسه خودم بودم و باهم شاد بودیم تو با دیدن گلها و سبزه های رنگارنگ و زیبای باغچه ته حیاط و دیدن پروانه های رنگارنگ زیبا و زنبورهای عسل که بدور گلها میچرخیدند و زیبایی آن صحنه را صد برابر میکرد روبروی من چهره در چهره دو دستم را با دستهای ناز و ظریفت گرفتی و گفتی عزیزم منو ببر اونجا خیلی خوشگله خیلی دوست دارم با تو کنار اون گلها و پروانه ها روی چمنها دراز بکشیم و از عطر گلها و رقص پروانه ها لزت ببریم.و من لبخند زنان محو تماشای چشمان قشنگت ؛ حرکت لبهای زیبا و شیرینت حین گفتن جملات نگاه بینهایت زیبایت و شوق و زوق برای اینکه ناز کردنت را ببینم و حس کنم . چقدر زیبا و دلفریب بود با ناز حرف زدنت.گفتم چشم زیبای من هرچه که ملکه ام را شاد کند هرچی دل قشنگت بخواهد تو فقط لب تر کن من کنارتم ولی سه تا شرط دارم اگه قبول کنی میبرمت اگه نکنی نه.

و تو نفس کوچولوی قشنگ من گفتی چیه اون سه شرط بگو مشتاقم بشنوم.

گفتم اول بیا سفت بغلت کنم چون با تماشایت حین حرف زدنت دل و عقلم را ربودی

دوم یه بوس خیلی سفت از ته دلت به رنگ

و سوم اینکه من ببرمت روی کولم یا بغلم

و تو شادمانانه گفتی آخجوون و پریدی بغلم تورا سفت بغل کردم و لبانم را به لبان زیبایت دلفریبت قفل کردم برای یک لحزه زمان ایستاد هیچ چیز را جز لبان زیبایت و لزت بوسه ات را حس نمیکردم انگار در هستی هیچ چیز وجود نداشت جز من و اون حس زیبا که کل وجودم را پرکرده بود.

بعد با صدای قشنگت بخودم آمدم مست بودم ازینکه تورا درکنارم میبینم باز بغلت کردم و تورا بلند کردم و در بغلم بطرف باغچه قشنگمون بردم و در راه تو حرف میزدی ناز کنان و من با هرجمله ات یک بوسه بر لبانت.موهایت اویزان شده بود در هوا معلق و بانسیم به انسو و اینسو میرفت و این مرا دیوانه تر میکرد .

دیوانه ی تو ..... تویی که با یک نگاه مرا طلسم خود کردی

و ما به آنجا رسیدیم آرام تورا زمین گزاشتم باز سفت بغلت کردم و بوسیدمت .گعتی اینجا بشینیم روی چمنها و خواستی بشینی که من گفتم نه نشین با تعجب گفتی پس چی؟ واسه همین مگه منو نیاوردی که شاد بشم من الان دوست دارم کنارت اینجا دراز بکشم و باتو از عطر و فضای زیبای اینجا لزت ببریم و من برات ناز کنم تو هم نازمو بکشی و برام حرفای قشنگ قشنگ بزنی .

تو همینطور درحال گفتن بودی و من محو تماشای تو لزت میبردم از حالت چشات حرکت لبهات صدای دلفریبت .

گفتم چرا عشقم نفس کوچولوی من که فقط بردن نامت از یاد بردن تمام دلتنگیهامه.گفتی پس چرا نمیزاری بشینیم دراز بکشیم وقتی میلینی بااینکار شاد میشم ینی تو دوست نداری شاد بشم؟ گفتم بشینیم دراز بکشیم ولی بزار اول من بشینم بعد تو در بغلم بشین حیفه این بدن ناز گل زیبای من نیست؟ حیف اون باسن لطیف و پوست ظریفش نیس که در جای سفت گزاشته شود با وجود من در کنارت قسمتی از عشق من قسمتی از بدنش دستش پایش حتی یه زره احساس درد کند نفسم حاضرم روی آتیش بشینم بسوزم ولی تو جایت امن و نرم باشد و جاییکه دوست داری خودت هم لزت میبری چون لزت اصلی برای من دیدن لزت بردن و شادی و راحتی و امنیت توعه.و تو انقدر شاد شدی که باز مرا بغل کردی و بوسیدی و من دراز کشیدم و تو روی من دراز کشیدی صورتهایمان نزدیک هم جایت راحت بود صدا و حرکت نفسهای شیرین دیوانه کننده ات را روی پوست صورتم حس میکردم گویی نوازشم میکند.لبانت را روی لبانم گزاشتی و لحظه ای سکوت هیچ حرکتی نکردیم و انگاه من با دستانم موهایت را که پشتت ریخته بودی نوازش کردم و تورا سفت بخودم فشار دادم و چسلاندم و همچنان لبانمان قفل هم.

تو شاد بودی .... و من شاد

موهایت را نوازش کنان کم کم دستانم را پایینتر بردم و از سرتا کمرت را نوازش میکردم حتی باسنت را تا جاییکه دستانم میرسید چون نفسم را از ته دل میشناختم و میدونستم اینطوری دوست داری و لزت میبری و سیر نمیشوی.تو لبانم را ول نمیکردی و من باید خودم میفهمیدم که ینی دوس داری نوازشم را ادامه دهم چون نفسم لزت میبرد زنها اینگونه اند مرد باید خودش ناز و غم و نیاز عشقش را بی انکه بگوید بفهمد.گویی لبانم و حرکت دستانم از سرتا باسنت را نوازش کردنم تورا سفت بخودم چسباندنام طوری که گهگاه اونقدر زیاد فشار میدادم ه اونم بخاطر دیوونه کردن من توسط نفسهایت بود که میگفتی آخ دردم اومد ولی من میدانستم که دردت نیومد بلکه داری ناز میکنی که بیشتر فشارت بدم دردت نمیاد هیچ بلکه لزت میبردی لحزه ای لبانمان را ازهم جدا کردیم و خیره بنگاه هم گفتم نفسم خیلی دوستت دارم این گلها چمنها پروانه ها آبیه آسمان زیبایی ابرها و لزت نسیم که میبینی همه اش در زندگیه من تویی که معنا و مفهوم میدی بهشون وگرنه بی تو که خورشید منی نوری نیست که این زیباییها را ببینم.پس پیش من نگو گل و پروانه و فضا و فلانه زیبا

زیبا تویی و اینها همه زیباییشان را ازتو سرچشمه میگیرند از نگاه و لبخند قشنگت.

 اینجا دل نوشته ام را تمام میکنم چون بعزی افکار آزارم میدهد 

با رنگ دیگری مینویسم دلم چند روزیه خیلی گرفته چند شبانه روز است که نخوابیده ام دیگر حتی قدم زدن و سکوت هم آرامم نمیکند بعضی وقتا یه چیز باارزشو میبینی و از ته دل ارزشش را درک و عاشقش و عاشق بدست اوردنش میشی و تلاشها میکنی روزها و روزها شبها و دقیقه ها با هزاران امید و عزاب .... ولی آن شی باارزش با تمام وجودش از تو دوری میکند و تو باز چون واقعا عاشقشی عزاب را تحمل میکنی و انتظار و تلاش و او بدتر و بیشتر دوری میکند و با کارهایش میگوید نمیخام دور شو و تو دلت میشکند اما باز چون عشقت واقعیست انتظار که شاید او بفهمد و حس کند و عشق را در حرفهایت بخاند ولی دور و دورتر میشود ..

حس پوچی میکنی دیگر .... بعضی وقتها زود خیلی زودتر ازونیکه فکرش را مبکردیم دیر میشود و درست آنموقع که دیر شد آن شی تازه تورا میفهمد آنهم تازه فقط زره ای اندازه یک دانه شن از کوه بلند احساس و عشقت به او را .... و این تورا زجر میدهد

خسته ام انگار دلم زخمیست انگار واقعا نیاز به مرحم دارم مرحمی از جنس محبت از جنس خودم حقیقی و واقعیت

گاهی اونقدر دلت میگیره که حتی شاید اگه اون ثانیه بدترین دشمنت هم سلام دهد عاشقش میشی و اورا بغل میکنی و محبت و تشکر که اومد و آن دشمن ازان ببعد برایت میشود یکی از عزیزترینها.....

نمیدانم شاید دیوانه شدم سرم هم بد درد میکند چندشبه نخابیدم و فقط قدم زدم و به چیزای عزاب اور که واقعا هستند فک کردم مغزم حق دارد درد کند.. برای درد مغز میتوان با قرص و خواب چاره کرد ولی درد قلب و احساس و دل .... گویی زمانه با من مشکل دارد و مرا بدنیا اورده تا درد را تجربه کنم.گله دارم که چرا من و حس و قلبم را به اینشکل در من قرار دادی تا مثل بقیه مروها و آدمها نتوانم باشم و چیزی جز لزت و سود خوودم مهم نباشد چرا همش باید بگزرم و بگویم مرد باش تو اگه عاشقشی فلان چیز که میخای بگی یا انجام بدی باعث ازیت اون میشه پس درد را تحمل کن بخاطر اینکه دوسش داری . آری طوری پرورش دادم خودمو که پزیرش و تحمل این دردها برایم لزتبخشتر از بدست اوردن لزتهاییست که ممکن است باعس اسیب او شود.

میدونی دلم چیزی که یهویی زود بدست بیاد میتونه زود هم بره این را طبیعت به من اموخت و من بتو ای دلم میاموزم

تریاک یک گیاه است میکشی تورا بفضا میبرد و لزتبخش است و با آن لزت تورا طلسم میکند برای بار دوم و تو چونک ازش لزت میبری بار دوم هم دلت طاقت نمیاره و هم صحبتش میشی و اینبار با عشوه و ناز و دلبریه بیشتر به تو بیشتر حال میدهد و تو بیشتر دوسش میداری و تورا اماده بار سوم چهارم ....دهم و هربار نازش بیشتر معتادت نمیکند چون میداند یهو تورا وابسته کند تو قدرتش را داری یهو بزاریش کنار ماهها میگزرد و او با شگرد حقه و نازهایش با هر پوک و نفسی که بهش میزنی آرام آرام در کل وجودت بدنت ذهنت تا مغز استخوانهایت تک تک سلولهایت مینشیند و جا میکند و مبشود همه چیزت همه کست همه فکرت.حال دیگر ازش دور شدن جداشدن ممکن نیس چون چیزی که اروم اروم به روش خودش وارد شده براحتی و چندروزه خارج نمیشه و تو معتادش شدی اینک دیگر سخت است عزاب اور است هرکاری میکنی تا بدستش بیاری چون سلطان کل سلولهایت شده اوایل هرچه تو میخاستی میکرد هرچه میخاستی لزت بتو میداد ولی حالا نوبت اونه و تو براش هرکاری میکنی .....

بله دل رنج دیده من این قانونه طبیعت و زندگی و اگه درک کنی مفهوم حرفم را قانون عشقه ...

از نوشتن خسته نشدم چون تنها با نوشتنه دلنوشته هامه که کمی سبک میشم دلم پره ولی نوشتن را اینجا قط میکنم چون واقعا از سردرد حتی نمیتونم به گوشی نگاه کنم دل رنج دیده من ببخش تنهایت میگزارم نیازوبه استراحت دارم ولی مطمعن باش مطمعنم که بزودی باز میگردم چون این دردها تمامی ندارند و درد پشت درد فکر پشت فکر .... منتظرم باش تنها همدم من ....